Knuffelen met opa, ook al is hij er niet meer…

Het maken van herinneringsdekens is iets wat ik heel mooi en waardevol vind omdat je mensen helpt met rouwverwerking en houdt de herinnering aan de overledene levendig.

Ik weet uit ervaring dat het je soms op de meest onverwachte momenten kan overvallen, wat heel gênant kan zijn. Met een herinneringsdeken kun je het soms wat makkelijker sturen, ‘s avonds thuis op de bank een paar traantjes laten gaan voelt veiliger dan midden in een overvolle supermarkt worden overvallen door verdriet. Je kunt rouwen wanneer het jou uitkomt en je wentelen in de herinneringen van je dierbare.

Soms krijg je een aanvraag voor een herinneringsdeken waarvan je direct weet hoe je het wilt gaan doen. Uiteraard houdt je rekening met de wensen van de nabestaanden maar ik kan evengoed nog mijn creativiteit kwijt in zo’n deken.

In dit geval kwam Brigitte bij me met een stapel overhemden van haar vader die eind vorig jaar was overleden. Zij vertelde dat haar vader in zijn borstzak altijd een notitieblokje had en in de sluiting van zijn overhemd de pen vastklipte. Zo kon hij altijd direct opschrijven wat hem inviel. Dus de borstzakjes en de sluiting moesten op een of andere manier verwerkt worden in de deken. Opa was gek met zijn 3 kleinkinderen dus wilde ze ook graag voor hun een tastbare herinnering, een kussen om mee te knuffelen want opa was een knuffel-opa! Genoeg om iets moois mee te maken.

Natuurlijk is het even lastig om de schaar te zetten in al die dierbare kleding maar omdat ik het eindresultaat al in mijn hoofd heb kan ik makkelijker een knop omzetten, al blijft het toch even een speciaal moment.

Het blijft een tijdrovend werkje dat lapjes snijden omdat je moet letten op de draadrichting van de stof en tegelijk zoveel mogelijk lapjes uit de stof moet halen én herkenbare details wilt verwerken om zo een waardevol item te maken.

In dit geval duurde het leggen van de lapjes langer omdat er gekozen was voor een rand met de lapjes dwars. Dat betekende eerst de rechte lapjes leggen en aan elkaar stikken en daarna de lapjes van de rand uitzoeken en passen of het mooi uitkwam voor een mooi resultaat. En ik moet zeggen dat ik er heel tevreden over ben.

Er is gekozen voor een antracietkleurige katoenen fleece die behalve heel zacht is ook nog mooi in het interieur past. Zo kan de deken lekker op de bank of in de stoel blijven liggen en kun je ‘m pakken wanneer je er behoefte aan hebt.

Omdat ik van te voren niet precies kon uitrekenen hoeveel lapjes ik van welke motief nodig had, had ik uiteindelijk te veel lapjes gesneden, dat was niet erg omdat er nog 3 kussens gemaakt moesten worden voor de kleinkinderen. Ook daar moesten natuurlijk de herkenbare dingen zoals een borstzak en een sluiting in verwerkt worden.

Het resultaat is geworden zoals ik voor ogen had, alle kussens zijn verschillend zodat er duidelijk is welk kussen van wie is en in de kussenhoezen zit een rits zodat deze gewassen kan worden als het nodig is.

Dit was een mooie opdracht met een eindresultaat die nog mooier is geworden als ik van tevoren had bedacht en dat komt echt door alle details!

En Brigitte? Zij was ook blij verrast met het resultaat. En dat is toch waar ik het voor doe. Een tevreden klant die hierdoor verder komt met de rouwverwerking en door de deken ook de herinneringen aan haar vader levend houdt. En dat geldt natuurlijk ook voor de kussens die voor de kleinkinderen gemaakt zijn, zo kunnen zij toch nog een beetje met opa knuffelen, ook al is hij er niet meer….

2 antwoorden
  1. Brigitte
    Brigitte zegt:

    Esther heeft mijn verwachtingen overtroffen met dit deken en de kussens. Veelzeggend was de reactie van mijn neefje, toen hij het kussen uitpakte; hij trok het tegen hem aan en knuffelde het heel stevig. We zijn dus superblij met het eindresultaat en ik raad iedereen aan om dit te doen met kleding van iemand die er niet meer is.

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *